เครียด*
เฮ้อ....
กลุ้มใจทีไร แล้วเราจะได้เจอกันนะ ไดอารี่
ตอนนี้ เซ็งมากเลย
ไม่รู้จะเอาไงกะเค้านะ
ก็เพิ่งรู้จักกันได้ อาทิตย์เดียว
แต่ เราดูสนิทกันจังเลย
สงสัยคุยกันเยอะไปหน่อย
เลยรู้เรื่องกันมาก
มานั่งๆคิดดู
จากที่รู้อะไรจากเค้ามา
ทั้งจากปากเค้า และที่คนอื่นพูดมา
เค้าอายุมากกว่า ตั้ง 10 ปี
แถมยัง เคยแต่งงานกะเพื่อนน้า
แล้วหย่ากันไปแล้ว
แล้วน้าก็บอกเลยว่า อย่าไปยุ่ง
น้าเค้าไม่ชอบคนนี้เอามากๆ
หน้าตาก็เฉยๆ
ดีแค่ตัวสูง
นิสัย ยังบอกไม่ได้แน่ชัด
แต่เราคุยกัน ดีมากๆ
รู้สึกสบายใจ ไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่
เป็นกันเองดีนะ
แต่กูไม่ชอบตรงที่เค้าต้องโกหกปิดบังกู
ถ้าอยากรู้จักกันชอบกันจริงๆ
ก็น่าจะพูดๆความจริงมา
ทำไมต้องให้ไปสืบจากคนอื่น
ไม่มีความจริงใจกันเลย
ทนมาอยู่สองวัน
ทนไม่ไหว
เมื่อวานไประเบิด ไปฉีกหน้ากากซะ
จนพี่เค้าอึ้งไปเลย
ว่าทำไมกูถึงรู้เรื่องพี่เค้าเยอะขนาดนั้น
เค้าก็หาข้ออ้าง คำแก้ตัวใช้ได้เลยนะ
แล้วทำไมกูต้องเป็นคนใจอ่อน
เชื่อเค้า ยอมเค้าด้วยวะ
กูไม่เข้าใจตัวเอง
เด๋วไม่นาน ก็ต้องเกิดเรื่องแน่ๆๆ
บางทีการเป็นคนดี มันก็อันตรายกับตัวเองนะ
หัดเลวๆบ้างก็ดี
หัดปฎิเสธบ้างก็ดี
เมื่อไหร่จะพูดคำว่า "ไม่" เป็นวะ
ทีแรกโกรธแทบตาย
กะว่าจะไม่เจอจะไม่คุยกันอีก
พอพี่เค้าง้อๆ พูดดีๆ ก็ไปยอมเค้าอีกและ
สรุป เหมือนเดิมว่ะ ไม่มีไรเปลี่ยนแปลง
เราดูท่าทางเค้าเหมือนว่าจะไว้ใจไม่ได้
แต่เราก็ยังจะคบ จะคุยกะเค้าต่อไป
อาจเป็นเพราะความเหงา จนฉุดอะไรไม่อยู่
ใครเข้ามาทำดีด้วย ก็รู้สึกดีหมด
อาจเป็นเพราะไม่มีใคร พอมีคนที่คุยแล้วเรารู้สึกดี
เราก็ เอนๆใจไปให้เค้าบ้าง
ดูช่างเร็วเหลือเกิน
แปลกจัง
ขอเปงกำลังใจให้เจ้าของไดงั้บบบ
ขอให้มีความสุขในความรักงั้บบ
*--*